De zon

De zon maakt mijn gedachten zacht.

Hij nestelt zich tevreden tussen mijn ogen.

Zo herinnert zich mijn lichaam rust.

Nu passen alle rimpels op het water,

stelt elk gespitst geluid gerust.

De zon maakt mijn gedachten zacht.

Nu brengt de wind van ver bericht

en ben ik mij van mij bewust,

zo herinnert zich mijn lichaam rust.

Nu vreest geen angst voor later,

ik ben hier die ik zelf bedacht.

De zon maakt mijn gedachten zacht.

Nu is de stilstand vrij en veilig,

Wordt achterdocht achtergelaten,

is er geen moeten om te mogen.

De zon maakt mijn gedachten zacht,

Hij nestelt zich vredig tussen mijn ogen.

Bram Vermeulen

Please follow and like us:
error

Wat zie jij?

Ik probeer te kijken zonder oordeel. Dat is niet makkelijk en dat lukt me ook niet altijd.


Wat zie jij op deze foto?



Please follow and like us:
error

Geheugenkaart


Mijn hoofd is een geheugenkaart. Er staan heel veel
herinneringen op. Ik had een gelukkige jeugd en ben geen zielige jongen. Maar
net als ieder mens heb ook ik mooie en minder mooie herinneringen.

Mijn geheugenkaart staat dus vol verhaaltjes. Meestal zijn
ze echt gebeurd, soms ook niet. Want vaak maak ik verhalen mooier in mijn hoofd
en help ik dus de werkelijkheid een handje.

Soms zitten er gaten in mijn geheugenkaart. Meestal zijn dat
kleine gaatjes en hebben ze te maken met mijn kortetermijngeheugen. Ik ben
regelmatig mijn sleutels kwijt.

Er zat ook een groot gat in mijn geheugenkaart. Het gat was dertig jaar oud. Samen met drie lieve mensen is dat gat vrijdagavond gedicht.


Het is fijn dat de losse eindjes weer aan elkaar geknoopt zijn. Jullie hebben mij heel erg geholpen.
Bedankt daarvoor!

Please follow and like us:
error

CRZ



“Mijn droom is mijn eigen
bedrijf en ik weet ook al hoe dat bedrijf heet” zei Essam in mei 2017. Ik vroeg
hem die naam op het bord in mijn kamertje te schrijven. Omdat ik hem per ongeluk een permanent
Marker gaf, staan de drie letters CRZ er nu nog.

Essam is geboren in Syrië en
zat enige tijd in de Inburgering op het Koning Willem I College. Hij wilde zich
ontwikkelen en het liefst zo snel mogelijk, dus had hij zijn zinnen gezet op de
pre-bachelor van Fontys. Dit is een schakeljaar speciaal voor vluchtelingen. Hiermee bereid je jezelf goed voor op
een HBO-opleiding in Nederland.

In
het schakeljaar wordt ook aandacht besteed aan persoonsvorming en loopbaan
oriëntatie.

Wie
ben ik, wat wil ik en wat kan ik.

Niet
iedereen gaat na dat schakeljaar ook echt naar het HBO en dat is ook niet erg, want
ieder mens gaat zijn eigen weg en ontwikkeling gaat stap voor stap. En wat is er mis
met het MBO?
Essam
kwam terug op het Koning Willem I College waar hij zijn weg in het leven
vervolgde bij International Business Studies.

Vorige
week kreeg ik een appje van Essam.

“Mijn
mentor zei dat hij van Raymon over CRZ heeft gehoord en toen dacht ik meteen
dat hij met jou had gesproken.’’

Essam
werd geconfronteerd met de drie letters die hij zelf op het bord had geschreven
en zo motiveerde hij zichzelf door gewoon door te gaan met zijn studie.

Vorige
week gebeurde er iets moois bij International Business Studies.  Een student kon niet mee op een studiereis
naar London maar zei. “Laat Essam maar gaan in mijn plaats”.
In
allerijl werden er reisdocumenten bij IND geregeld, want Essam is ook nog
steeds formeel aan het inburgeren en heeft een tijdelijke status.
Maar
deze week is Essam op studiereis naar Londen en hij geniet met volle teugen.
En
dat bedrijf zal er ook wel komen. Essam heeft een doel voor ogen.



Ben je benieuwd wat CRZ betekent? Vraag het Essam. Gesproken taal leer je vooral door veel te praten.


Please follow and like us:
error

Brandweerman


In de sportschool vroeg iemand mij wat ik eigenlijk voor
werk deed. Het was voor het eerst sinds
ik de sportschool bezoek dat ik deze vraag kreeg.

De vraag bracht me uit mijn evenwicht, want in de
sportschool wil ik eigenlijk niet over mijn werk praten. En wat deed ik
eigenlijk voor werk? Ik gaf natuurlijk gewoon netjes antwoord en lulde er een
beetje omheen. Toen moest ik aan mijn vader denken.

Mijn vader was onderwijzer en directeur van een basisschool.
Daarnaast had hij ook nog allerhande bestuursfuncties. Hij werkte veel en hard
en was altijd met andere mensen bezig. Aan het begin van
iedere zomervakantie was hij zo gestrest dat het een paar dagen
duurde voor hij weer op aarde en in ons gezin was geland. In die dagen hadden wij ook meestal
onze conflicten die dan bijvoorbeeld gingen over het opzetten van de tent. Hij
wilde de dingen op zijn manier doen en ik ook en dat botste soms. Eigenlijk een
heel gewoon vader-zoon-dingetje.

Maar in de loop van de vakantie daalde de rust neder en werd
alles weer relaxed. Mijn vader maakte ook graag praatjes met iedereen die hij
tegenkwam. Ik liep een keer met hem op de camping en toen vroeg iemand wat voor
werk hij eigenlijk deed.

Met een uitgestreken gezicht vertelde mijn vader gewoon dat
hij brandweerman was. Ik moest moeite doen om niet in de lach te schieten, maar
wat was ik trots op mijn vader die gewoon heel serieus de grootst mogelijke
onzin aan het verkopen was.

Ik heb hem regelmatig met de BBQ in de weer gezien en ik betwijfel
of hij een goede brandweerman zou zijn. Maar wat kon die man makkelijk
ouwehoeren en goed met mensen omgaan. Ik ben blij dat ik dat van hem geleerd
heb.
Please follow and like us:
error

Wandelgangen

Niet uitgesproken tekst bij het afscheid van Jeanette Noordijk als Voorzitter College van Bestuur op 13 december 2018.


Het Koning Willem I College is een grote school en een grote
school heeft veel wandelgangen. In die wandelgangen wordt geluld en als mensen
lullen, dan lullen ze meestal niet over zichzelf maar over anderen.

Zij die betalen om in onze wandelgangen te mogen lopen lullen dus
over hun vriendjes, vriendinnetjes, klasgenoten, hun  collega’s op het werk, hun ouders en hun
docenten.

Zij die betaald krijgen om in onze wandelgangen te mogen lopen
lullen ook over hun vrienden, vriendinnen, collega’s, hun ouders, hun kinderen
en hun studenten.

Maar waar mensen het meest over lullen – wetenschappelijk onderzoek
heeft dat uitgewezen – is over de baas. Veel mensen hebben behoefte aan een
baas, al is het maar om tegenop te kijken, bevestiging uit te halen of gewoon om
over te lullen.

Jeanette was de afgelopen jaren de baas van onze school, er lopen
op onze school veel baasjes rond. (Ik ben er zelf een van!) Maar  Jeanette is onze eindbaas!

Ikzelf hou niet van wandelgangen. Ik zeg de dingen liever zoals ze
zijn, open en transparant en daarom sta ik hier ook.

Jeanette is hier een aantal jaren geweest en nam het roer over van
een man waarvan in de wandelgangen soms werd gezegd dat hij in een ivoren
toren zat. Ook werd hij een hemelbestormer genoemd. Als opvolger word je in de
wandelgangen dan al snel niemand die op de winkel heeft gepast.

Maar Jeanette, je hebt veel meer gedaan dan op de winkel gepast.

Je vertelde ooit het prachtige verhaal over wortels en vleugels.
Het ging daar bij om de ontwikkeling en opvoeding van jonge mensen. Maar
organisaties hebben ook wortels en vleugels nodig. Vleugels had onze school al
en jij hebt onze school verder geworteld, want daar was behoefte aan.
Je hebt stevig ingezet op teamontwikkeling, er is een prachtige nieuwe
huisstijl, we hebben een gastvrijheidsconcept, onderlinge relaties zijn
verstevigd, zo ook de relaties met onze omgeving. In jaarverslagen wordt open
en transparant geschreven over alles wat goed gaat en ook alles wat minder goed
gaat. Want ontwikkeling gaat met vallen en opstaan. Soms gaan dingen niet goed.

Je hebt ook oog gehad voor de relatie met je voorganger en zijn
familie (hier ook aanwezig) en met je opvolger. Met respect naar je voorganger
heb je jouw functie gemaakt tot wat-ie nu is. Voorzitter College van Bestuur en
dat is iets anders dan Eindbaas.


En onze school is meer dan je opvolger, onze school bestaat uit heel veel
medewerkers en nog meer studenten. We doen het samen en we leren van elkaar.
Het is nu aan ons samen om verder te reizen door de kosmos. Soms samen en soms alleen. Ook in de ruimte vindt ontwikkeling soms plaats los van het moederschip.

Ik zou graag willen afsluiten met een gedichtje van Hein Stufkens
(je kent het). Van mij mag het een plaats krijgen in onze wandelgangen.

Ik was te Cadzand aan het strand
getuige van een misverstand,
toen ik twee golven hoorde spreken
precies voordat ze zouden breken.
De ene riep: ‘Het is gedaan,
wij zullen hier te pletter slaan!’
De ander zei beslist: ‘Welnee,
je bent geen golf, je bent de zee.’

Jeanette bedankt!

 
Please follow and like us:
error

Judith

Wachttijden bij DUO.

Regelmatig bel ik naar DUO. Niet omdat dat mijn hobby is,
maar gewoon om nieuwkomers in Nederland die inmiddels op het MBO studeren en recht hebben op studiefinanciering wat
vooruit te helpen. Nederland is een land van regels, procedures, formulieren, inlogcodes
en wachtwoorden. Zie dan als nieuwkomer in ons land de weg maar eens
te vinden. Bijkomend probleem is ook nog eens dat mensen vaak meerdere
telefoons en/of sim-kaarten hebben en als je dan bent ingelogd bij digi-d komt
de beveiligings-sms vaak aan op het verkeerde nummer. Maar bellen vind ik altijd fijn, dan heb je immers gewoon menselijk contact.

In de ochtend hoef je nooit lang te wachten en vanmorgen was ik blij verrast. Ik belde mede
namens een nieuwkomer en had alle benodigde informatie bij de hand en hij had
ook de goede telefoon bij zich. Ik ken het spelletje inmiddels als ik namens
een nieuwkomer bel. Nadat ik het BSN-nummer heb gegeven vraagt de
DUO-medewerker aan de nieuwkomer of hij of zij het goed vindt dat de medewerker
het gesprek verder met mij voert. Heel soms gebeurt het dat mensen het liever
zelf doen en dat maakt me blij, het uitgangspunt van mijn hulpverlening is
immers dat mensen zelfredzaam worden, maar als dat nog niet lukt, dan help ik
gewoon nog even verder. Vanmorgen kreeg ik dus de telefoon terug en toen zei de mevrouw aan de
andere kant van de lijn: “Zo Reinoud, daar ben ik weer.”
Niet zomaar een
helpdeskmedewerker dus maar een mens van vlees en bloed die gewoon mijn naam had
onthouden. Ik moest eerlijk erkennen dat ik niet meer wist hoe zij heette, maar
toen ik er om vroeg herhaalde ze haar naam voor mij. Ik werd prima verder
geholpen en na afloop van het gesprek wensten we elkaar een fijne  dag.



Judith bedankt!
Please follow and like us:
error

Speech voor Jacqueline

Toon, dit is niet lullig bedoeld, maar deze speech is echt
alleen voor Jacqueline, ik zal uitleggen waarom.

Van 2008 t/m 2013 werkte ik samen met Jacqueline in de
Succesklas. Een speciale klas voor uitvallers op het MBO met als motto “omdat
iedereen ergens past”.  Met hart en ziel
begeleidden wij daar jongeren in hun soms moeizame weg naar volwassenheid en
bij die begeleiding hoorden allerlei rituelen zoals het kwaliteitenspel, het
enneagram, het innerlijk kompas en natuurlijk Het spel der spellen dat iedere
vrijdag werd gespeeld.

In die 5 jaar heb ik erg veel geleerd en heb ik ook
Jacqueline heel goed leren kennen, heel goed MOGEN leren kennen moet ik zeggen
want het was echt een voorrecht om samen te werken.

Een van de rituelen was ook de speech want als een jongere
na een aantal weken of soms maanden afscheid nam van de succesklas dan gingen
we samen in een kring zitten en kreeg deze jongere een speech en daarna groot
applaus. Zo werd het einde gemarkeerd van een periode waarin de jongere het
even niet meer wist, hulp had gekregen bij het maken van nieuwe keuzes en
verder ging naar een nieuwe levensfase.

Omdat ik in 2013 ander werk ging doen en Jacqueline nog in
de Succesklas bleef werken heb ik nooit voor Jacqueline mogen speechen. Daarom
maak ik vandaag van de gelegenheid gebruik.

Onze weg naar volwassenheid houdt nooit op en ook na de
middelbare school, het mbo, het hbo of de universiteit blijven wij leren. Want
leven is leren. Met vallen en opstaan.

Vorige week overleed Charles Aznavour. Nog maar twee jaar
geleden was Jacqueline met haar zus en moeder bij een concert van de Franse
chansonnier. Dat concert was eerst afgelast vanwege zijn gebrekkige gezondheid
maar later alsnog doorgegaan. Ik zag deze week de foto’s pas want Jacqueline en
ik zien elkaar niet meer dagelijks en het was mij destijds ontgaan dat ze
alsnog waren geweest, ik herinnerde me alleen de teleurstelling van die
afgelasting. 

Toen las een artikel met de prachtige kop Charles Aznavour
gaf lessen in liefde. Prachtig

Want ook de liefde is een kwestie van leren. En ook in de
liefde draait het om keuzes. En keuzes zijn nooit goed of fout, iedere keuze is
goed, maar soms pakken keuzes niet zo goed uit. Soms lopen dingen anders dan je
van te voren had bedacht, maar dat is niet erg, want uiteindelijk komt het
goed.

Dat zien we vandaag want wat is het mooi als je na wat
moeilijke periodes in je leven wat ouder en wijzer wordt en wat is het mooi als
je dan de liefde weer mag ontdekken.

Met terugwerkende kracht is deze speech ook voor Toon want
wat heb jij geboft met deze leuke, lieve en pittige vrouw.

Gefeliciteerd en ik wens jullie veel liefde toe.
Please follow and like us:
error

Vertrouwen


Vorige week zei Freek de Jonge iets moois over
vertrouwen. Het was in een interview met de Volkskrant en zijn filosofie dat
alles begint met vertrouwen spreekt mij erg aan.
Hij gaat uit van de drie pijlers vertrouwen,
discipline en concentratie. Als je die drie dingen op orde hebt, dan komt het
goed.
Dat is ook mijn stellige overtuiging. Alles
begint met vertrouwen. Als het vertrouwen er niet is dan ontbreken de
discipline en concentratie ook. Vertrouwen is voorwaardelijk.
Als je zoals ik heel veel luistert en praat
met kwetsbare mensen over hun ontwikkeling, over hun kansen, over hun
frustraties, over hun onmacht en over hun boosheid, dan kom je automatisch ook
te praten over vertrouwen.
Het maakt mezelf ook kwetsbaar en soms maakt
het wel eens dat ik andere mensen in het systeem waarin ik werk niet meer vertrouw en dat vind ik geen fijn gevoel.
Het maakt soms dat je tegenover anderen komt te staan en dat terwijl we het
toch samen moeten doen op deze wereld.
Freek de
Jonge: “Gisteren ging het op tv over kinderen en pesten. En dan hoor ik het
woord zelfvertrouwen. Maar dat is een onhanteerbaar begrip. Vertrouwen in
jezelf en in een ander verschilt niet van elkaar, dat is één ding.
Je hebt
zelfvertrouwen doordat je de ander vertrouwt, maar ook doordat de ander jou
vertrouwt. Pesten is een typisch gevolg van een gebrek aan vertrouwen, zowel
bij de pester als de gepeste.”

Deze alinea heeft mij de afgelopen week bezig gehouden en dan vooral het vetgedrukte zinnetje. Ik heb het meerdere malen gelezen en het is voor mij een groot inzicht, dat het één ding is. Iets dat ik eigenlijk wel wist, maar het kon geen kwaad het nog een keer zwart op wit te lezen.
Ik kijk met vertrouwen naar de wereld. En met mijn discipline en concentratie
komt het dan ook weer goed.

Please follow and like us:
error

Een mooi gedicht

De zon
(Oudendijk)
De zon maakt mijn gedachten zacht.
Hij nestelt zich tevreden tussen mijn ogen.
Zo herinnert zich mijn lichaam rust.
Nu passen alle rimpels op het water,
stelt elk gespitst geluid gerust.
De zon maakt mijn gedachten zacht.
Nu brengt de wind van ver bericht
en ben ik mij van mij bewust,
zo herinnert zich mijn lichaam rust.
Nu vreest geen angst voor later,
ik ben hier die ik zelf bedacht.
De zon maakt mijn gedachten zacht.
Nu is de stilstand vrij en veilig,
Wordt achterdocht achtergelaten,
is er geen moeten om te mogen.
De zon maakt mijn gedachten zacht,
Hij nestelt zich vredig tussen mijn ogen.
Bram Vermeulen

Please follow and like us:
error