Vastenmaand

Schilderij van Pieter Breughel de Oude. Het heet de strijd tussen Carnaval en Vastenavond en komt uit 1559.

Vasten betekent dat je in een bepaalde periode geheel of gedeeltelijk niet eet en/of drinkt.

Er zijn verschillende redenen of motieven om te vasten. De meest voorkomende zijn religieuze motieven. In alle grote godsdiensten komt het voor. In het Joodse geloof zijn er bepaalde vastendagen. In het Christelijke geloof begint de vastentijd op Aswoensdag. Dat is de woensdag na Carnaval. De dinsdagavond daarvoor noemen we vastenavond. De vastentijd eindigt weer met Pasen en duurt 40 dagen. In het Islamitische geloof kennen we de Ramadan. De Ramadan is de negende maand van de Islamitische maankalender. Omdat deze een andere telling kent dan onze Westerse kalender verschuift de Ramadan elk jaar een aantal dagen. De maand wordt afgesloten met het Suikerfeest. Dit jaar is dat waarschijnlijk op dinsdag 5 juni. Het heeft te maken met de ‘geboorte’ van een nieuwe maan. Dat is het moment dat de smalle maansikkel met het blote oog te zien is.

De vastentijd is ook een periode van bezinning. “Zouden meer mensen moeten doen in deze tijd” schreef iemand mij toen ik hem een goede Ramadan toewenste. Bezinning betekent dat je stil staat bij wat je hebt. Dat je stilstaat bij wat je niet hebt. Dat je stilstaat bij het leven.

Veel mensen zijn op zoek naar bezinning. Veel mensen zijn op zoek naar zingeving. Toch zegt iets meer dan de helft van de Nederlanders niet gelovig te zijn.

49% hoort bij een religieuze groepering. 24% is Rooms-Katholiek, 15% Protestant, 5% Moslim.

Ik ben een paar dagen off-line. Off-line kan ik mij altijd het beste bezinnen. Ik wens iedereen veel bezinning. Mijn gelukswensen voor het suikerfeest volgen dinsdag.

Via de links kun je verder lezen.

Over Vasten (Wikipedia)

Over het schilderij.

Over Ramadan (Wikipedia)

Over Ramadan (NPO Focus met filmpjes)

Over de Islamitische maandkalender (Wikipedia)

Ik schrijf in eenvoudig Nederlands. Door deze teksten te lezen vergroot je je woordenschat. Woorden die je niet begrijpt kun je opzoeken. Bijvoorbeeld op Mijn woordenboek.

Als je wilt reageren kan dat, maar het is niet verplicht.

Als je mijn verhaaltjes niet per WhatsApp wilt ontvangen app dan UIT,

Please follow and like us:
error

Wie het kleine niet eert

Shirt van het team uit Syrië

Taalwerkpartners was sponsor van een Syrisch voetbalteam dat de afgelopen weken meedeed aan het Ramadan-toernooi in ’s-Hertogenbosch. Op uitnodiging van de plaatselijke FC was directeur Ad Tholhuijsen woensdag te gast bij de wedstrijd tegen Go Ahead Eagles. Ondanks een overwicht in de tweede helft ging de overwinning en daarmee de kans op promotie naar de Eredivisie naar de club uit Deventer.

Ad Tholhuijsen: “Ik kom uit West-Brabant en ik was hier voor het eerst. Ik ben een voetballiefhebber en de FC speelde best goed. Ze hadden kunnen winnen, dus het was wel een domper. Wat mij verder opviel was de hartelijke ontvangst door studenten  van het Koning Willem I College. Ik zag ook dat de shirtsponsor op het wedstrijdshirt wel wat prominenter aanwezig was dan Taalwerkpartners op het shirt van het team uit Syrië, maar ja, mijn vader zei altijd Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd

Wedstrijdshirt FC Den Bosch

Ester Bal van FC Den Bosch: “Het is goed om te zien dat bedrijven hun verantwoordelijkheid pakken. Ik wil Taalwerkpartners dan ook bedanken voor zijn maatschappelijke bijdrage, met de FC Den Bosch Foundation ondersteunen we dit soort initiatieven van harte.”

Taalwerkpartners is erkend door de onafhankelijke kwaliteitsorganisatie Blik op Werk. Met juffrouw Charlotte verzorgt het bedrijf in de eerste week van de zomervakantie een ONA-zomercursus voor studenten van de Entree-opleiding van het Koning Willem I College.

De Syrische voetballers hebben zich niet geplaatst voor de finale. “Het niveau was echt hoog” aldus aanvoerder Waleed al Zouabi.

Vrijdag 31 mei zijn de finalerondes. Deze worden dit jaar gevolgd door een stedenfinale op 1 juni tegen de winnaar van het Ramadan-toernooi uit Roermond.

Meer informatie op de Facebook-pagina.

Please follow and like us:
error

Klaprozen

Klaprozen langs de Aa. Foto van Marja van Noort.

Vlakbij ons huis groeien klaprozen. Ik geniet er van. Ze zijn er ieder jaar in de maand mei. Dit jaar zijn het er meer dan vorig jaar. Veel meer.

Ik snap de natuur niet altijd. Wij hebben thuis een walnotenboom. Deze geeft het ene jaar heel veel walnoten. En het andere jaar bijna niet.

Maar klaprozen groeien niet in mijn tuin. Ze groeien op de dijk langs de Aa, vlakbij mijn huis. Ze groeien dus in het wild.

Een ander woord voor klaproos is Papaver. Er zijn in de wereld wel meer dan 60 soorten. Een aantal van die soorten komt ook in ons land voor. De klaproos op de foto is volgens mij een bleke klaproos. Een ander soort is de slaapbol of bolpapaver. Uit deze soort kan opium gewonnen worden. En van opium kan weer heroïne gemaakt worden. Afghanistan is een van de grootste papaverproducenten in de wereld.

Maar ik denk bij klaprozen niet aan verdovende middelen. Ik vind een klaproos gewoon mooi om naar te kijken. Ik vraag me wel af waarom een klaproos eigenlijk klaproos heet. Weet jij dat?

Een klaproos hoort tot de zelfde familie als de roos. De roos die wij kennen en in de winkel kopen wordt geteeld om de schoonheid en geur. De rode roos is een symbool voor liefde.

Fijn weekend!

Als je mijn verhaaltjes niet wilt ontvangen per WhatsApp, app dan UIT.

Meer lezen?

Over de klaproos (Wikipedia)

Over de roos (Wikipedia)

Over de rivier de Aa in Noord-Brabant (Wikipedia)

Over de papavervelden van Afghanistan (Uit de Volkskrant van 2011)

Liedje over rozen (YouTube) van Toon Hermans

Liedje over de liefde (Youtube) van U2 (In het Engels)

Please follow and like us:
error

Vallen en weer opstaan

Ik schrijf gemakkelijk en vertel graag mooie verhalen. Maar dit is geen mooi verhaal. Dit is het moeilijkste dat ik ooit heb opgeschreven. Het gaat over een fysieke beperking die ik maar moeilijk kan accepteren. Er zijn vast ergere dingen en ik wil niet zeuren. Ik zie het zelf als een restverschijnsel van de burn-out die ik had in 2017.

Het verhaal speelt zich af bij de slagboom van ons College. Wij zijn namelijk als een land, met een slagboom, maar zonder grenzen.

Het is precies daar waar ik actief ben. Op de grens, omdat ik samenwerk met mensen buiten school. Soms op het randje, omdat ik ver ga in de begeleiding van de jongeren waar ik mij verantwoordelijk voor voel. De plek was dus erg symbolisch voor mij.

Veel van die begeleiding gaat per WhatsApp. Die werkzaamheden zijn dus niet tijd- en plaatsgebonden. Ik heb dus geleerd mijn telefoon uit te zetten. Ik ben immers zelf verantwoordelijk voor het bewaken van mijn eigen grenzen.

De afgelopen weken heb ik weer gewerkt. Ook heb ik deze weken gebruikt om te reconstrueren en te vertellen wat er echt gebeurd is. Dat kost mij moeite, maar het is wel belangrijk voor mij. Ik wil het gebeuren achter mij laten.

Ik wil de mensen die mij geholpen hebben zonder uitzondering bedanken. Een speciaal woord van dank aan Joep Denissen die mij enorm heeft geholpen. Joep zag mij vallen. Hij bevestigde later mijn verhaal. Op een gegeven moment ga je namelijk twijfelen. “Is het wel echt zo gegaan of heb ik het met mijn creatieve brein bedacht?”

Maar het is dus echt gebeurd. Het is ook heel gek om mee te maken. Ik zag mezelf ook vallen.

Ooit was ik reisleider in Egypte. Het was ongeveer 30 jaar geleden. Ik heb genoten van die tijd.

Opeens was ik back in business. Het was 23 mei van dit jaar. Ik was op pad  met 12 buitenlandse gasten en ik ging ze de school laten zien.  En toen lag ik opeens op de grond.

Iemand riep mijn naam, ik draaide mijn nek en ik viel. En daar lag ik. De gasten van onze samenwerkingspartner Weener XL hebben hun bezoek gewoon kunnen vervolgen. Mijn collega’s bij Educatie en Internationalisering hebben dat uiteraard gewoon in goede banen geleid. Geen mens is onmisbaar. Ik was er liever bij geweest al was ik wel ontroerd door de Italiaanse man die mij schreef.

How are you Reinoud? I am from Italy and I saw you fall down on the pavement.”

Een collega schreef:

“Deze mensen vergeten hun bezoek aan het Koning Willem I College nooit meer”.

Het gaat met mij naar omstandigheden goed. Ik ben bij een neuroloog geweest en heb binnenkort ook een hersenscan. Dat vind ik best eng. Ook heb ik de vitaliteitsmassages wat geïntensiveerd en heb ik van mijn vitaliteitscheque een evenwichtsbal aangeschaft. Ik kan alweer balanceren.

Verder ben ik voorzichtig positief. Maar ik wil niet te voorzichtig zijn. Want daardoor verkramp ik en voer ik zelf de druk op.

Ik vond het erg moeilijk om dit op te schrijven, maar schreef het in 10 minuten. Het was dus nodig.

Please follow and like us:
error

Duncan heeft gewonnen

Vanmorgen was ik om 6.00 wakker. Toen las ik dat Nederland het songfestival heeft gewonnen. Ik was blij. De laatste keer dat Nederland had gewonnen was in 1975. Ik was toen 10 jaar. Ik heb dat die avond in 1975 niet gezien. Mijn ouders waren namelijk 12,5 jaar getrouwd en gaven een feest.

De zanger die dit jaar meedeed voor Nederland heet Duncan Laurance. “Dat is toch helemaal geen Nederlandse naam” dacht ik. Vervolgens keek ik op Wikipedia. Als ik iets wil weten kijk ik meestal daar. Toen las ik dat Duncan geboren is in 1994 in Spijkenisse. Spijkenisse ligt vlak bij Rotterdam. Spijkenisse ligt dus in Nederland. Duncan Laurance heet eigenlijk Duncan de Moor. Hij veranderde zijn naam voor zijn carrière. Duncan Laurance is zijn artiestennaam.

Ik vind het grappig dat iemand zijn Nederlandse achternaam veranderd in een buitenlandse achternaam. Misschien dacht hij: “Met een buitenlandse achternaam heb ik meer succes”.

Dat is een mooie gedachte. Ik ken heel veel mensen met een buitenlandse achternaam. Veel van hen kunnen wel een beetje succes gebruiken.

Fijne zondag!

Als je mijn verhaaltjes niet wilt ontvangen per WhatsApp, app dan UIT.

Verder lezen over Duncan Laurance

Verder lezen over het Eurovisie Songfestival

Het winnende liedje van 2019

Het winnende liedje van 1975

Please follow and like us:
error

Syrisch team debuteert op Ramadan-Toernooi

Waleed Al Zouabi en Ad Tholhuijsen van Taalwerkpartners

PERSBERICHT

Aan het Ramadan-toernooi in ’s-Hertogenbosch doet dit jaar ook een Syrisch Team mee. Het team heet de Succeslijn uit Syrië. Waleed al Zouabi is de aanvoerder van het team en heeft deze naam bedacht. Het Ramadan-toernooi wordt jaarlijks georganiseerd in de maand Ramadan. Er wordt ‘s-nachts gespeeld.

Het team speelt zijn wedstrijden in poule C op vrijdagnacht 17 mei en op zaterdagnacht 25 mei. De wedstrijden vinden plaats in de Schutskamp, De Eendenkooi 1, 5223 KG ‘s-Hertogenbosch.

Alle jongens komen uit Syrië. Een aantal van hen zit op het Koning Willem I College. Ze worden ondersteund door het bedrijf Taalwerkpartners. Ook de FC Den Bosch Foundation verleent medewerking.

Noot voor de pers:

Aanvoerder en coach zijn beschikbaar voor de pers.

Aanvoerder: Waleed el Zouabi, 06-44000336

Coach: Reinoud van Uffelen, 06-45596458, r.vanuffelen@kw1c.nl

Please follow and like us:
error

Wie schrijft, die blijft!

Juf Marcia vertelde mij iets. Ik had een fout gemaakt. Ik had gezegd dat iets een gezegde was. Dat klopte niet. Het was geen gezegde, maar een spreekwoord.

Een gezegde is een groep woorden. Een spreekwoord is een hele zin. Een zin begint met een hoofletter en eindigt met een punt. Of bijvoorbeeld met een uitroepteken. In de titel van dit verhaaltje staat een uitroepteken.

Wie schrijft, die blijft! is dus een  spreekwoord. Ik vind schrijven leuk. Als ik schrijf zet ik mijn gedachten op papier. Als ze op papier staan gaan ze uit mijn hoofd.

Wat ik schrijf komt op Internet. Ik schrijf dus niet echt op papier. Ik schrijf op mijn laptop. Soms schrijf ik ook op mijn telefoon. Meestal op WhatsApp. Maar dat is niet echt schrijven. Dan gebruik je alleen je vingertoppen.

Als je schrijft op een vel papier met een pen of een potlood, dan gebruik je je hele arm. Als je schrijft in een schrift met lijntjes, kun je netter schrijven. De rode lijn links noemen we een kantlijn.

Door echt te schrijven leer je ook echt. En niet alleen met je vingertoppen.

Op de basisschool kon ik best mooi schrijven. Nu gebruik ik meestal een computer. Daarom is mijn handschrift niet zo mooi meer. Dat vind ik jammer.

Ik schrijf in eenvoudig Nederlands. Mijn verhaaltjes zijn ongeveer 200 woorden. Op Wikipedia kun je verder lezen. Het is gratis.

Hier kun je lezen over een spreekwoord.

Hier kun je lezen over een gezegde.

Hier kun je lezen over een uitroepteken.

Als je mijn verhaaltjes niet wilt ontvangen per WhatsApp, app dan UIT.

Fijn weekend!

Please follow and like us:
error

Verantwoordelijkheid

De verwarming staat aan, want wat was het koud bij “Get Together for Freedom”. Namens het Koning Willem I College, maar ook namens mezelf, was ik daar om stil te staan bij de vrijheid en daarover samen het gesprek te voeren. Nanne Scholtens, huishoudelijke hulp bij IVT Thuiszorg was ook van de partij net als Jack Mikkers, Jan de Wit en natuurlijk NAC-supporter Bart de Feter.

Bart vertelde eerlijk hoe moeilijk het is om als Bredanaar Bosschenaar te worden. Maar hij vertelde ook dat het uiteindelijk toch gelukt is. Ik kan daar over mee praten. Mijn integratie in Den Bosch startte in 1991 toen ik hier toevallig kwam wonen.

Uiteraard was ook Osman Çifçi van de partij. Osman is een geboren en getogen Bosschenaar, toch krijgt hij op Social Media vaak te horen dat hij een KUTTURK is omdat hij zich uitspreekt. Osman neemt zijn verantwoordelijkheid als bestuurslid van het festival.  Samen met anderen levert hij zijn bijdrage om iedereen zich welkom te laten voelen.

Welkom voelde ik me zeker. Niet alleen door de leuke en goede gesprekken aan tafel. Maar ook vanwege het lekkere eten. Catrien Kuijpers en Omar Sbeini waren daar verantwoordelijk voor en ze werden geholpen door jonge statushouders en Nederlandse tieners.

“Zo leuk om te doen” aldus Catrien.

Eus Akyol sprak over de verantwoordelijkheid die hij heeft als columnist die zich durft uit te spreken. Ik was onder de indruk van zijn ontspannen en oprechte praatje. Ik las zojuist dat dit ook geen gewoon praatje was , maar een heus vrijheidscollege. Je moet maar durven als supporter van Go Ahead Eagles in de stad waar FC Den Bosch vandaan komt.

Tot 22 mei Eus.

Catrien en Omar dank voor het lekkere eten. Osman dank voor de hartelijke ontvangst.

Heeft u iets te vieren of organiseert u een lunch of diner? Denk dan eens aan www.babaganoushcatering.nl

Please follow and like us:
error

Vrijheid

4 en 5 mei zijn belangrijke dagen in Nederland.

Op 5 mei 1945 eindigde in ons land de Tweede Wereldoorlog. Dat is volgend jaar 75 jaar geleden. Op die dag werd Nederland bevrijd van de Duitse bezetter. Nu is het een Nationale Feestdag. We staan stil bij onze waarden: vrijheid, democratie en mensenrechten.

Op 4 mei is de Nationale dodenherdenking. Om 8 uur ‘s-avonds zijn we dan 2 minuten stil. In Amsterdam worden kransen gelegd bij het Monument op de Dam door Koning Willem Alexander en zijn vrouw Maxima. Overal in het land zijn bijeenkomsten en worden de doden herdacht.

5 mei is een Nationale Feestdag. In het hele land zijn festivals.

In ’s-Hertogenbosch waar ik woon is het bevrijdingsfestival. Hopelijk is het mooi weer.

’s-Hertogenbosch werd overigens al bevrijd in oktober 1944. In de winter van 1944 op 1945 was het westen van ons land nog niet bevrijd. Eten en drinken waren schaars en we noemen deze winter de Hongerwinter. De schrijver Jan Terlouw schreef er een mooi boek over.

In andere Europese landen wordt 8 mei of 9 mei aangehouden als bevrijdingsdag.

Verder lezen op Wikipedia?

Bevrijdingsdag

Nationale Dodenherdenking

Hongerwinter

Ik schrijf in eenvoudig Nederlands. Als je deze verhaaltjes niet meer per WhatsApp wilt ontvangen app dan UIT.

Please follow and like us:
error