Gift

“Een gift is een cadeautje.” Ik hoor het mezelf regelmatig zeggen als ik mensen die nog nieuw zijn in ons land heb geholpen met het aanvragen van studiefinanciering. Als de aanvraag is gelukt en alles goed is gegaan dan staat het er drie keer als je inlogt op Mijn DUO. Vetgedrukt zelfs.

Voor studenten op MBO 1 en 2 is de basisbeurs een gift, de aanvullende beurs een gift en ook het studentenreisproduct  is een gift. De studiefinanciering is een cadeautje van onze overheid.

Vanmorgen kreeg ik ook een gift. Het was een doos chocola van het merk Merci. Ik kreeg het van een begaafd en vriendelijk meisje dat vanwege haar geloofsovertuiging mannen geen hand geeft. Ons contact verliep aanvankelijk wat stroef. Ik vond het moeilijk dat ze mij geen hand gaf. Ik ben gewend om de jongeren met wie ik werk altijd een hand te geven. Ik doe dat uit volle overtuiging. Voor mij is een hand een teken van vriendelijkheid en genegenheid.

Ik heb haar een keer gezegd dat ze het zichzelf hierdoor niet makkelijker maakt in ons land. Maar ik heb haar wel gewoon geholpen. In de loop van de maanden bouwden we een goede band op en de grootste gift die ik vanmorgen kreeg was het respect dat ik voelde. Ze gaat volgend jaar naar het Schakeljaar van Fontys. Ik heb ook veel respect voor haar.

In 2013 schreef ik in het Brabants Dagblad waarom ik mijn leerlingen een hand geef. De column heette Wees Aardig en kunt u hier lezen. 

 
 

Waar ligt jouw focus?



Iedereen kan focussen op kansen. Als je maar de juiste focus hebt! Als je dit leest heb je waarschijnlijk iets aangeklikt op Social Media. Je moest dus focussen! Op Social Media is er veel te klikken.

Als je aanjaagt achter iedere kans die je ziet, dan zie je door de bomen het bos niet meer. Als je nieuw bent in ons land is het extreem belangrijk om te focussen op de juiste kansen.

In mijn workshop ‘Focus op Kansen’  neem ik u mee in de uitgangspunten van het Koning Willem I College. Wat werd ik blij van het sfeerverslag dat ik las over deze workshop in een gemeentelijke nieuwsbrief.

“Vertrouwen in jezelf is van belang om de ander vertrouwen te kunnen geven. Het hele leven is eigenlijk een leerweg, waar je elke dag een beetje beter in wordt. Ook als leerkracht. Zelfregie is een belangrijke basis om te leren. Op ludieke wijze liet hij het gezelschap van hun veilige zitplaats opstaan en liet iedereen van stoel veranderen. Het maakte de tongen los wat weer nieuwe contacten en gesprekken opleverde. Gelardeerd door persoonlijke anekdotes liet hij ons kijken zonder oordeel (naar bananen!) en benadrukte hij dat iedereen een bepaald type intelligentie heeft. Jongeren kunnen vaak goed beschrijven waar ze goed in zijn. Een uitnodiging aan ons allen om dit gesprek te blijven voeren. Tenslotte kwamen twee van zijn studenten aan het woord. Nieuwkomers die hier en daar de drempels van onze Nederlandse samenleving tegenkomen.”



Stap voor stap

Vandaag zou mijn vader 83 jaar geworden zijn. Op 15 mei 2013
verliet hij ons plotseling. Mensen vragen mij vaak of ik hem mis en ik moet dan antwoorden dat het niet zo is. Voor mijn gevoel is hij er nog gewoon.
Ik zeg hem iedere morgen even gedag als ik mijn telefoon pak. Die
telefoon hangt ‘s-nachts aan de oplader en ligt voor zijn foto. Als ik hem groet heb ik al koffie gezet en 13 traptreden gelopen. Stap voor stap.
Wat is er veel gebeurd de laatste jaren. En wat jammer dat
hij dat niet meer heeft meegemaakt. Het leven is een leerproces en we ontwikkelen ons iedere dag. Soms gaat dat met een sneltreinvaart en soms staat de trein even stil. Persoonlijke ontwikkeling gaat met horten en stoten en vallen en opstaan. Duurzame ontwikkeling gaat stap voor stap.
Mijn boekje Stap voor stap bevat verhalen over vallen en weer opstaan, maar ook over emancipatie, integratie en ontwikkeling. Het zal in de loop van het jaar (of later) verschijnen. Eerst wil ik  Namen en Rugnummers nog uitverkopen. Er zijn nog een klein aantal exemplaren beschikbaar. U kunt het hier bestellen.

Over mijn vader schreef ik de maand na zijn dood Het kantoor. U kunt het hier lezen.
Andere verhalen die hij jammer genoeg niet meer gelezen heeft zijn onder meer:

Lente



Toen ik om 6 uur wakker werd hoorde ik ganzen overvliegen. Om
half 7 had ik de krant doorgebladerd. Ik opende de gordijnen en zag dat het mistig
was. Daarna zag ik het appje van een vriend.


Gisterenavond schreef hij nog. “Ik durf geen TV te kijken
vanavond, ik zie het morgenochtend wel in vijf kranten.” Hij brengt de
krant rond iedere morgen.

Uit het appje van vanmorgen leerde ik dat het lente was. Via de
site wetenschap.info.nu leerde ik dat die gisteravond om 21.58 al officieel is
begonnen.


Dat is vreemd dacht ik. De lente hoort toch in de ochtend te
beginnen. Ik zette een kop koffie en dacht aan wat een wijze man mij
gisteravond zei. “Een mooie omgeving is heel belangrijk”.

Dat klinkt beter dan een tekst die ik gisteravond nog las op
Social Media.



Ik besloot Bram Vermeulen op te zetten.


https://youtu.be/Ek2XEJiMOdc

Het is lente!


Het is vandaag ook de Dag van de Leerplicht. Mijn blog leerrecht kunt u hier lezen. Fijne dag vandaag!





Leerrecht

 

Deze week is het weer de dag van de leerplicht. De leerplichtwet dateert uit 1969; ik was toen 4 jaar en ging naar de kleuterschool. Dat vond ik leuk en spannend.
Maar een wet is maar een wet en het woord leerplicht is echt niet meer van deze tijd. Ik spreek liever van een leerrecht, want ieder kind heeft het recht om te leren. In het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind is dit ook opgenomen:
Elk kind heeft het recht op onderwijs dat hem/haar voorbereidt op een actief, verantwoordelijk leven als volwassene in een vrije samenleving met respect voor anderen en de omgeving. Dit verdrag dateert ook alweer van 1989. Ik was toen 24 jaar en net gestopt met mijn studie.

Hoewel cijfers en statistieken beweren dat het goed gaat met Nederlandse kinderen, zijn er wel blijvende zorgen. In 2014 stelde kinderombudsman Marc Dullaert: Een op de negen kinderen leeft in armoede en goed onderwijs op maat voor kinderen die extra zorg nodig hebben, wordt maar geen vanzelfsprekendheid.’”

Goed onderwijs is onderwijs dat uitdaagt en dat recht doet aan de drie psychologische basisbehoeften van ieder mens; relatie, autonomie en competentie. De school is een leergemeenschap, maar de school moet ook en vooral een leefgemeenschap zijn. Onze samenleving wordt steeds diverser en dat zien we ook terug in het MBO.
School hoort een plek te zijn waar je graag naar toe gaat om jezelf te ontwikkelen; als vakman of vakvrouw, als burger en als mens. Een plek waar je soms in de schoolbankjes zit en soms in een praktijkomgeving werkt. Een plek waar aandacht is voor vaktechniek, maar ook voor het ontwikkelen van een attitude en positieve levenshouding. Een plek waar je het leven leert. Een plek ook waar we als professionals ons stinkende best doen en het goede voorbeeld geven. Een plek waar we erkennen dat al onze leerlingen zorg en aandacht nodig hebben en dat sommige leerlingen extra zorg en aandacht nodig hebben. En dan nog moeten we ons realiseren dat er ook leerlingen zijn die het onderwijs verlaten zonder startkwalificatie. Als samenleving is het onze plicht om ook hen te begeleiden naar een volwaardige plek in de maatschappij.


Aleppo

Als ik aan Aleppo denk schieten de tranen in mijn ogen.

In december 1987 was ik er vier dagen. Ik was toen 22 jaar en was komen liften uit Nijmegen. Aleppo was mijn eerste kennismaking met het Midden-Oosten. Ik herinner me vooral de kleuren, de geuren, de geluiden en de levendigheid op straat. Ik herinner me ook de machtige citadel. Maar bovenal herinner ik mij welkom.

In maart 2011 was Mart Lerou in Aleppo. Hij heeft er veel foto’s genomen. “Het zijn beelden van de citadel, de moskee, op straat, van de mensen en hun ambachten. Zonder dat ik het toen wist, bleken mijn foto’s een beeld te vormen van de allerlaatste dagen van Aleppo in volle bloei. Het was 1 voor 12“.  De expositie van zijn foto’s heet Aleppo, 1 voor 12 en bevindt zich tegenover mijn spreekkamer op het Koning Willem I College en als ik iemand uit Aleppo spreek bezoek ik altijd even de tentoonstelling. Overigens ook met andere mensen. De expositie maakt veel los.

In onze gemeente wonen veel mensen uit Aleppo. Sommigen zitten op een basisschool in een Bossche wijk, sommigen op de Bossche Vakschool, sommigen op het Koning Willem I College. Maar als je al te oud bent voor ons onderwijssysteem moet je toezien dat je opleiding uit je geboorteland hier niet zoveel waarde heeft. Je kunt je hoop vestigen op je eigen kinderen, dat zij een goede opleiding in Nederland kunnen volgen. En verder kun je proberen op jouw manier iets van je leven maken. Want als veertiger wil je ook gewoon je steentje bijdragen aan de samenleving en niet alleen maar dozen vouwen in een fabriek.

Onlangs kwam Een Vandaag naar buiten met een onderzoek naar Syrische vluchtelingen in Nederland. 75% van hen zegt in ons land te willen blijven. Tegen hen wil ik alleen maar zeggen: Welkom!

De expositie is verlengd en is nog te zien op het Koning Willem I College, afdeling Educatie aan de Sint Jorisstraat 129 in Den Bosch. De tentoonstelling is van maandag tot en met vrijdag, van 12.00 tot 16.00 uur te bezichtigen. Als je de tentoonstelling wilt bezoeken, kun je dat even melden door een e-mail te sturen naar p.esmaeli@kw1c.nl. 

Oeteldonk binnenstebuiten na Kwexit

Carnavalsdinsdag in Oeteldonk was geweldig. Dit was
Oeteldonk zoals Oeteldonk bedoeld is. De vraag blijft wel of het zo’n leuk feestje was ondanks of dankzij de #Kwexit. Gelukkig hebben we nu tot 23 februari 2020 de tijd om deze vraag binnenstebuiten te keren.
De dag begon met een legendarisch lunchconcert in de
Azijnfabriek. Vooraf werden lange rijen verwacht, maar dat bleek alleszins mee te vallen en ik voelde me even moederziel alleen.
 
Maar toen het begon om 12.11 stond het afgeladen vol met vrienden en bekenden. Ik heb genoten.
 
Voor, tijdens en na het concert regende het onderscheidingen. Zo werd Joop Fiedler op een rustig moment toegesproken omdat hij zoveel Oeteldonkers had opgelaoie voor dit mooie feest. Joop bedankt daarvoor!



Dick van Ingen, tubatist bij Piep en Blaos kreeg een onderscheiding van de Peer zelf voor zijn vele verdiensten voor Oeteldonk. Zelf mocht ik weer een onderscheiding ontvangen van import-Oeteldonker Bart Eigeman.

“Ja jungske, Je hebt de #kwexit op de kaart gezet. Dat is een onderscheiding waard!”
Inmiddels gaan er stemmen op voor een parlementaire Enquête naar de Kwexit. Nog steeds veel Oeteldonkers weten niet waar ze nu eigenlijk voorgestemd hebben en wat de consequenties zijn van een Kwexit.

 

Kwexit levert duurzame banen op.

 
De Kwexit levert Oeteldonk zo’n 250 tot 500 nieuwe banen op. Dat blijkt uit een eerste inventarisatie. Dit staat in schril contrast met de aanvankelijke voorspellingen van een leegloop van Oeteldonk. Nieuwe banen worden verwacht in meerdere sectoren, maar vooral op het gebied van duurzaamheid. Het gaat om banen voor mannen en vrouwen.
“Ik was heel lang tegen een Kwexit maar Oeteldonk 2019 heeft mijn ogen geopend. De Kwexit is een voldongen feit. Het is nu zaak dat voor- en tegenstanders zich verenigen. De tijd van polarisatie is voorbij en de tijd  van verbinding is aangebroken.” aldus Oeteldonker Rob Bots.
Lidwien van Noorden, nachtburgemeester in Oeteldonk stelt onomwonden: “Oeteldonk heeft behoefte aan powervrouwen, en dan bedoel ik geen toiletdames of durskes die het plastic opruimen. Ik bedoel vrouwen die meedenken aan slimme, duurzame en efficiënte
oplossingen.”
“Ik sluit me daar volledig bij aan” aldus Judith Hendrickx, raadslid in Oeteldonk. “Carnaval is leuk, maar dat plastic! Plastic, plastic en nog meer plastic. Dat kan echt slimmer, duurzamer en efficiënter.”
Wérme mensen zijn tot veel in staat” verklaarden oud-wethouders Ruud Schouten en  Bart Eigeman eensgezind.
Jolanda van Gool (PvdA) en Marianne van der Sloot (CDA) onthielden zich van commentaar. Beiden werden wel intiem gezien met zogenaamde fakemedia.








Oeteldonk spreekt zich uit voor Kwexit!

 
Oeteldonk heeft gesproken. In een volksraadpleging sprak 52% van de Oeteldonkers zich uit voor een Kwexit. Van hen is de overgrote meerderheid voor een harde Kwexit. 48% was tegen een Kwexit.
Diepgravend journalistiek onderzoek op carnavalszondag leerde mij dat de meeste Oeteldonkers helemaal niet weten waar ze voor of tegen stemmen. En dat terwijl een Kwexit grote gevolgen kan hebben voor de bierprijzen en het plastic op straat.
Het was een spannende zondag. In de loop van de dag kwam het tegenkamp stevig opzetten, er werden zelfs enkele tegenstemmers op straat gesignaleerd. Geruchten gingen dat de volksraadpleging gesaboteerd was.
 
Er waren 100 stemmen nodig om deze volksraadpleging
rechtsgeldig te laten zijn. Dat is gelukt. Maandagmorgen om 08.37 kwam de honderdste stem binnen.
De nieuwe Prins Amadeiro XXVI liet zich niet uit over een
mogelijke Kwexit. “Dat is allemaal politiek, daar hoor ik boven te staan!” aldus de nieuwe prins.
 
Rest wel de vraag wie nu de regie gaat nemen in het in goede banen leiden van de Kwexit. Ligt er hier een taak voor het boerenparlement?

Chaos rond #kwexit-volksraadpleging

De Volksraadpleging rond een #kwexit lijkt te ontaarden in een chaos.
Uitgerekend in het jaar dat er in Oeteldonk een nieuwe Prins aankomt op het station is er sprake van polarisatie. Voor- en tegenstanders verschansen zich in hun eigen kamp en de nuance lijkt volledig te ontbreken. Ook is er angst voor fake-media en hackers van buiten.
De scheidslijnen lopen ook dwars door bestaande politieke partijen. “Bij de PvdA, toch vergelijkbaar met de Britse Labourpartij zien we dat de tegenstellingen groter zijn dan ooit”, aldus partijjournalist Tom Oostra.
Iemand als Pieter Paul Slikker, fractievoorzitter in onze Bossche gemeenteraad, verklaart doodleuk. “Ik sta je ergens op te wachten. Zoek maar bij de pro-kwexiteers”
Rob Bots, lijstrekker voor PvdA Aa en Maas daarentegen is tegen, althans dat schreef  hij in hoofdletters op zijn eigen Facebook-pagina.
De website www.kwexit.nl lijkt gehackt en ook www.facebook.com/kwexit is moeilijk bereikbaar.
Ondertussen komen de resultaten van de eerste #kwexitpolls naar buiten, maar ik kan hier niets over zeggen. Voor je het weet krijg je het verwijt dat je de volksraadpleging  ondermijnt.