Het hoogst haalbare


#veurklets in de Knillispoort, 21 februari






Hallo allemaal wat fijn dat u er bent!



Het geheim van een goede klets is de timing. Toen ik in
december Bart Eigeman belde om te zeggen dat ik dit jaar wel de veurklets wilde
doen antwoordde hij niet diplomatiek. Dan ben je potdomme 10 jaar wethouder geweest. Hij
zei: wat een goede timing.



Zo die is binnen dacht ik maar daarna zei hij iets
opmerkelijks.  Hij begon een beetje te
stotteren en zei “Ja jongen je hebt maar
een paar minuten en het is een hele verantwoordelijkheid want je mag niet het
gras voor de voeten van de deelnemers wegmaaien.”
Hoe kun je dat nu zeggen
als  oud Groen Links Wethouder dacht ik,
want vers gemaaid gras ruikt
verrukkelijk.



Maar
goed, Bart is nog een wethouder van de ouwe stempel. Met
hem kun je afspraken maken. Dus toen ik vertelde dat ik mijn veurklets op
arbeid therapeutische basis wilde doen was dat geen enkel probleem. En het is
dus ook niet erg als ik na mijn klets 
gelijk naar huis ga, ik kan namelijk niet zo goed tegen drukke ruimtes.
Dus deelnemers en jury, wees niet beledigd als ik eerder weg ben vanavond.


Hallo allemaal wat fijn dat u er bent, maar u moet weten ik
kom uit het onderwijs en ik ben ook nog van de ouwe stempel dus vanavond kom ik
college geven. Niks interactie, geen speelse lesvorm of een verantwoord
onderwijsgesprek. Ik ga gewoon frontaal lesgeven.

Mijn college gaat over het hoogst haalbare en onderdeel is ook nog een korte workshop KIJKEN
ZONDER OORDEEL.
Ja, ik ga wel een beetje met de tijd mee.

In het onderwijs moeten we tegenwoordig alles
registreren en het is een goede gewoonte om ons eerst even lekker sjagrijnig te
maken over de mensen die er niet zijn. Een lesuur van 50 minuten bestaat
tegenwoordig uit 45 minuten registeren en 5 minuten effectieve onderwijstijd


D66

VVD

CDA


Bosch Belang
SP

BVP
Lokaal
Gestemd

PvdA

Groen
Links

De
Bossche Groenen

50
PLUS

Leefbaar
’s-Hertogenbosch

Lokaal
Liberaal ’s-Hertogenbosch,

Buitengewoon
Ongewoon

PVV

Knillis

Gewoon
Gedreven


Goed, het hoogst
haalbare

Wat het hoogst haalbare is, dat is voor ieder mens anders.

Ik heb het hoogst haalbare vorig jaar al bereikt want toen
ben ik getrouwd met een Oeteldonks Durske, Ankie wat fijn dat je er bent. Ankie
is weliswaar de dochter van een CDA-er, maar zij is heel ruimdenkend, zij vind
het niet erg dat ik af en toe over andere vrouwen fantaseer, ik fantaseer
namelijk al jaren welke vrouw wethouder gaat worden in onze mooie gemeente.

Zondag was ik een dagje fietsen met haar, we zijn 50plus
immers, maar wat Ankie niet wist was dat wij de route aan het verkennen waren voor de
tweede etappe van de Vuelta in 2020. Onze fietstocht bracht ons langs de KFC, de Heinis, het
trampolinecentrum, iets onduidelijks van het waterschap bij Creveceur,
misschien kan Rob daar nog iets mee voor zijn campagne en toen langs de
Maasboulevard recht naar het wonder van Empel. Maar
Huib, nu las ik vanmorgen in BD dat het wonder van Empel niet voorkwam in de
Vuelta-etappe, maar gelukkig hebben wij Jolanda van Gool, de #potvanempel. En
dat is geen gewone pot he, dat is een pot met een hashtag.

Ik was een paar jaar voorzitter van de Partij van de
Arbeid
, u weet wel die partij waar ze iedere paar jaar een lijsttrekker
strijd uitvechten. Onze partijjournalist heeft mij gewaarschuwd niet uit de school te klappen, maar ik doe dat toch. Bij de PvdA woedt ieder jaar ook een
heftige strijd over wie er mee mag doen aan de politieke klets. En hier zit nu mijn
frustatie want die strijd heb ik de afgelopen jaren jaar na jaar verloren.

En daardoor heb ik het hoogst haalbare in de Bossche
politiek niet gehaald, Want het hoogst haalbare in de Bossche politiek is het
winnen van de politieke klets.

Dus ja dan moet je je verwachtingen bijstellen en daarom
doe ik dus de veurklets.


Een paar jaar hielp ik die jongeman van Slikker een beetje.
Maar wat was ik eigenlijk, was ik zijn spindoctor, was ik zijn slippendrager.
Ik denk dat laatste want toen hij weer een keer had gewonnen twitterde Marianne
van der Sloot een foto met de tekst KONING.

Daar droomt iedere Brabantse man toch van. Dat een
katholiek meisje uit Boxtel je koning noemt.

En ik dacht zondag ook aan Marianne, want na ons bezoek aan
de #potvanempel fietsten we naar huis over het Mariannepad. Dat vond ik gaaf,
ze is nog niet eens wethouder en er is nu al een pad naar haar genoemd.

Eind vorig jaar zat ik een tosti te eten met de
koning in de Graven van Leuven, een heel strategische plek, we zaten nog geen 5
minuten of Judith Hendrikx keek al naar binnen. Maar ergens halverwege de lunch
deed PP mij een ontboezeming. “Ik doe
helemaal niet mee om te winnen, ik doe mee omdat ik het leuk vind.”
Toen
ging ik redelijk door de grond. Heb ik me nu al die jaren uitgesloofd voor die
gast die alleen maar meedoet omdat ie het leuk vind. Ik zou zeggen: zet hem op
Michael Hack!

Marianne, fijn dat je er bent! Wil jij mij helpen. Jij hebt het hoogst
haalbare allang bereikt dus wethouder worden is nu een peulenschilletje. Ik heb
hier een foto en die kreeg ik van Ruud Geven, u weet wel die jongen die in
januari in het clubhuis van de PvdA de zwarte pietendiscussie nog een keer over
gaat doen. Nou Ruud organiseerde ook de World Press Photo Expositie en er was
nog een foto achtergebleven. Een foto uit de categorie OUWE JONGENS
KRENTENBROOD
.

Marianne zou jij die foto omhoog willen houden. Dan maken
we er samen een vorm van aanschouwelijk onderwijs van. Vervolgens gaan we de
foto bekijken ZONDER OORDEEL. Het
gaat er dus alleen om wat je ziet. Ik wil geen oordelen en ook geen interpretaties
horen. En dat is moeilijk, als ik de foto zie heb ik al heel veel oordelen.



Wie heeft deze foto eigenlijk gemaakt vroeg ik me af, want
Jos van Son was toen al in de heg gereden. Paul Kagie postte de foto op zijn
twitter-account met het onderschrift. “Op werkbezoek in het Haagsche.” Op
Twitter reageerde gelijk iemand. Het lijkt wel open monumentendag

Oja, ik zou frontaal lesgeven dus ik zal zelf even kijken
zonder oordeel.

Ik zie 4 mannen, twee met een lange regenjas, 2 met een
kort jackie. De twee mannen met een lange jas hebben een OV-fiets bij zich. En
nou maar zeggen dat het CDA en de VVD niet duurzaam zijn. De mannen met de korte
jackies zijn nu geen wethouder meer. Het hoogst haalbare voor de man rechts was
dat hij oud-wethouder zou worden en dat is hem nu gelukt. Voor de tweede keer
zelfs. Gefeliciteerd Paul.

Maar hij hoeft het nog verder geschopt, want ik was onlangs
samen met Bossche Weetjes op de tribune bij FC Den Bosch en daar hoorde ik de
M-side luidkeels zingen KAGIE IS EEN BOSSCHENAAR.

Dat heeft die  andere
man met een kort jackie niet bereikt. Hij  vertrouwde mij ooit toe dat hij niet terug zou
komen in de gemeenteraad. “Nee, ik ken mezelf, dan wil ik het beste jongetje
van de klas zijn.” Ja in Den Bosch hoef je dat niet te proberen, want die
hebben we al. Maar hij is nu ook oud-wethouder. Eric gefeliciteerd.

En nu hebben we drie nieuwe wethouders, drie mannen. De
ene is van Duurzame Mobiliteit, Talentontwikkeling en
Welzijn, hij doet mee vanavond, de andere van Duurzaamheid, Leefomgeving en
Cultuur, ik hoorde hem gisteren nog in gesprek met Patrick van DTV. En de derde?
Ja de derde houdt van grote stukken vlees op BBQ en is nu aan het leren hoe hij
dat duurzaam moet doen.

Mijn partij zit in de oppositie, maar is gelukkig
lekker bezig. Het beste jongetje van de klas heeft heel arrogant een huis op
Zuid gekocht. Ik dacht dat daar alleen 
oud-wethouders woonden en hij moet nog wethouder worden.  En nu hebben we ook nog een burgemeesterskandidaat
uit West. Ik zei drie jaar geleden al dat dat echt een baantje voor hem was en nadat
hij plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad was geworden hoefde ik
alleen nog maar een ondeugdelijk trappetje bij Jack Mikkers te bezorgen. Nu kan
Fouad wat praktijkervaring opdoen. 

Geachte jury. Vanavond wordt de Peer
geflankeerd door 2 vrouwen en ik nodig jullie uit om eens buiten de kaders te
denken. Als PP nu weer wint, laat hem dan volgend jaar de veurklets doen, dan
kan ik gewoon meedoen, dat lijkt me harstikke leuk. Misschien is het hoogst
haalbare dan toch nog binnen handbereik. 

Ik wens alle deelnemers veel succes en… ga
vooral op zoek naar het hoogst haalbare.



Marianne bedankt voor je hulp.
Je mag de foto hier in de Knillispoort ergens aan de muur hangen. Dan
is het de komende jaren een uitnodiging aan al die deelnemers die er bij willen
horen.

 

 

 

Please follow and like us:
error

Bier op een bankje in het park

 
Ik loop vaak op een loopband en probeer dan altijd recht en in balans te lopen. Ik kijk dus naar voren en omhoog. Daar ligt mijn focus. Precies daar ook hangt een TV-scherm. Of ik wil of niet. Wat er op dat scherm gebeurt komt bij mij binnen.
Dit weekend was er een praatprogramma op en werd de
schrijfster van de biografie van Willem Wilmink geïnterviewd. Ik zag het interview en las de ondertitels, want in de sportschool staat het geluid uit. Op die manier komt zo’n gesprek echt binnen. De ondertitels van teletekst
pagina 888 zijn misschien bedoeld voor doven en slechthorenden, maar ook voor horenden
bieden ze dus een nieuwe dimensie.  
Ik werd bevestigd in het beeld dat Wilmink een bijzondere
man was en moest natuurlijk ook denken aan iemand die mij altijd heeft gestimuleerd in beweging te blijven.
Ze vertelde mij ooit dat ze was afgestudeerd bij Willem
Wilmink. Hij gaf er de voorkeur aan om de gesprekken over haar scriptie niet in een onpersoonlijk kamertje te voeren. Die gesprekken vonden plaats op een bankje in het park, bij het vallen van de avond en met een fles bier.
Op die manier konden ze zich meer focussen op de tekst die
door de interactie tussen student en begeleider beter werd.

Google geeft met de zoektermen “bankje”, “park” en “bier”
heel andere foto’s en ik ben benieuwd of het verhaal ook in de biografie staat. De herinnering bezorgde mij in ieder geval een glimlach, maar ook een diep besef.

Ik prefereer de loopband boven een bankje in het park.
 
 
Please follow and like us:
error