Leerrecht

Vandaag is het de dag van de leerplicht. De
leerplichtwet dateert uit 1969; ik was toen 4 jaar oud en ging naar de
kleuterschool. Dat vond ik leuk en spannend.
Maar een wet is maar een wet en het woord
leerplicht is echt niet meer van deze tijd. Ik vind dat we zouden moeten
spreken van een leerrecht, want ieder kind heeft het recht om te leren en in
het Internationale Verdrag inzake de
Rechten van het Kind
is dit ook opgenomen:
Elk kind heeft
het recht op onderwijs dat hem/haar voorbereidt op een actief, verantwoordelijk
leven als volwassene in een vrije samenleving met respect voor anderen en de
omgeving.
Het verdrag dateert ook alweer van 1989. Ik
was toen 24 jaar oud en net gestopt met mijn studie.
Hoewel cijfers en statistieken beweren dat het goed gaat met Nederlandse
kinderen, zijn er wel blijvende zorgen. In 2014 stelde kinderombudsman Marc
Dullaert: ‘Een op de negen kinderen leeft in armoede en goed onderwijs op maat
voor kinderen die extra zorg nodig hebben, wordt maar geen vanzelfsprekendheid.’
Goed onderwijs is onderwijs dat uitdaagt en dat recht doet aan de drie
psychologische basisbehoeften van ieder mens; relatie, autonomie en
competentie.
In het mbo zien we op meerdere plaatsen hybride leeromgevingen ontstaan.
Dit is een omgeving waarin praktijk en theorie dusdanig zijn verweven dat deze
in hoge mate overeenkomt met de authentieke beroepspraktijk.
De school als het echte leven dus en zo hoort het ook te zijn. De school
is een leergemeenschap, maar de school zou ook en vooral een leefgemeenschap moeten
zijn.
Een plek waar je graag naar toe gaat om jezelf te ontwikkelen; als vakman
of vakvrouw, als burger en als mens. Een plek waar je soms in de schoolbankjes
zit en soms in een praktijkomgeving werkt. Een plek waar aandacht is voor
vaktechniek, maar ook voor het ontwikkelen van een attitude en positieve
levenshouding. Een plek waar je het leven leert. Een plek ook waar we als
professionals ons stinkende best doen en het goede voorbeeld geven. Een plek
waar we erkennen dat al onze leerlingen zorg en aandacht nodig hebben en dat
sommige leerlingen extra zorg en
aandacht nodig hebben.  

En dan nog moeten we ons realiseren dat er kinderen zijn die niet gemaakt zijn
voor school en de school verlaten zonder startkwalificatie. Als samenleving is
het onze plicht om ook hen te begeleiden naar een volwaardige plek in de
maatschappij.



Op 31 maart verschijnt “Namen en rugnummers”, U kunt er hier meer over lezen en hier een bestelling plaatsen. 



Please follow and like us:
error

“Tuin der lusten” niet in Oeteldonkse Optocht

De “Tuin der lusten” was niet te zien tijdens de grote optocht op 6 maart.


Oeteldonkers Rob Bots en Reinoud van Uffelen toonden het schilderij tijdens de intocht op 7 februari onder het motto “Wij hebben um wel!”. Bij de grote Jeroen Bosch tentoonstelling in het Noordbrabants Museum hing alleen een kopie van een zijpaneel.




Maar Bots en Van Uffelen hadden um dus wel! De heren hadden het schilderij in bruikleen gekregen en bij zorgvuldige restauratie was op de plek waar de fontein staat een afbeelding van Knillis met Hendrien tevoorschijn gekomen. Wetenschappers concludeerden derhalve dat Jeroen Bosch de “Tuin der lusten” in een schrikkeljaar moet hebben geschilderd.


Het schilderij stond sinds 7 februari gewoon bij Rob Bots in de garage. Daar is het woensdagavond licht beschadigd. Rond 23.00 uur begon er een lading sloopafval te schuiven op het GZG-terrein. Rob Bots: “Ik woon op zo’n 500 meter van het bewuste terrein en heel het huis trilde. De volgende ochtend zag ik dat het schilderij was omgevallen. Ik heb dat natuurlijk gelijk gemeld bij het Prado. Zij aarzelden eerst nog, maar toen er zaterdagavond ook nog een pand op de markt instortte waren ze klip en klaar. Het schilderij moest terug naar Spanje” 





Please follow and like us:
error